จากขั้นตอนการสำรวจจนถึงการเลิกกิจการ: ขั้นตอนหลักในการพัฒนาแหล่งน้ำมันและก๊าซ

ขั้นตอนการเตรียมการ

ก่อนเริ่มการพัฒนาแหล่งน้ำมันและก๊าซ จำเป็นต้องมีการตรวจสอบและประเมินอย่างละเอียดถี่ถ้วน วิธีการที่ใช้กันทั่วไปในการสำรวจหาแหล่งน้ำมันและก๊าซคือ การสำรวจทางธรณีฟิสิกส์ โดยการส่งคลื่นเสียงเข้าไปในหิน โดยทั่วไปจะใช้เครื่องสั่นคลื่นเสียง (สำหรับการสำรวจบนบก) หรือปืนลม (สำหรับการสำรวจนอกชายฝั่ง) เมื่อคลื่นเสียงทะลุผ่านชั้นหิน พลังงานส่วนหนึ่งจะสะท้อนกลับโดยชั้นหินที่แข็งกว่า ในขณะที่พลังงานส่วนที่เหลือจะทะลุลงไปในชั้นหินอื่นๆ ลึกลงไป พลังงานที่สะท้อนกลับมาจะถูกส่งกลับมาและบันทึกไว้ บุคลากรด้านการสำรวจจึงสามารถคาดการณ์การกระจายตัวของน้ำมันและก๊าซธรรมชาติใต้ดิน กำหนดขนาดและปริมาณสำรองของแหล่งน้ำมันและก๊าซ และศึกษาโครงสร้างทางธรณีวิทยา นอกจากนี้ ยังจำเป็นต้องประเมินสภาพแวดล้อมบนพื้นผิวและปัจจัยเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น เพื่อให้มั่นใจในความปลอดภัยของกระบวนการพัฒนา

วงจรชีวิตของแหล่งน้ำมันและก๊าซสามารถแบ่งออกได้เป็นสามระยะ:

ระยะเริ่มต้น (สองถึงสามปี): ในระยะนี้ แหล่งน้ำมันและก๊าซเพิ่งเริ่มผลิต และปริมาณการผลิตจะค่อยๆ เพิ่มขึ้นเมื่อการขุดเจาะดำเนินไปและมีการก่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกในการผลิต

ช่วงเวลาที่ราบสูงเมื่อการผลิตเริ่มคงที่แล้ว แหล่งน้ำมันและก๊าซจะเข้าสู่ช่วงคงที่ (plateau period) ในช่วงนี้ การผลิตจะค่อนข้างคงที่ และระยะนี้จะกินเวลาสองถึงสามปี บางครั้งอาจนานกว่านั้นหากแหล่งน้ำมันและก๊าซมีขนาดใหญ่

ระยะเสื่อมถอยในช่วงนี้ การผลิตน้ำมันและก๊าซจะเริ่มลดลง โดยปกติประมาณ 1% ถึง 10% ต่อปี เมื่อการผลิตสิ้นสุดลง ยังคงมีน้ำมันและก๊าซปริมาณมากเหลืออยู่ในดิน เพื่อเพิ่มอัตราการกู้คืน น้ำมันและก๊าซสามารถบรรลุอัตราการกู้คืนได้ระหว่าง 5% ถึง 50% และสำหรับแหล่งผลิตก๊าซธรรมชาติเพียงอย่างเดียว อัตรานี้อาจสูงกว่า (60% ถึง 80%)